De Michelsbergcultuur is een neolithische cultuur, die rond 4400 tot 3500 v. Chr. voorkwam in Zuid-Nederland, West-Duitsland en België.

Dit is waar onze reis begint. Maak kennis met ons bedrijf en wat we doen. Wij staan voor kwaliteit en goede service. Sluit je aan, terwijl we samen groeien en succesvol worden. We zijn blij dat je hier bent om deel uit te maken van ons verhaal.

 

Leefgebied van de Michelsbergcultuur

Uit recente opgravingen in Buggenum zijn sporen gevonden van permanente bewoning van de Michelsbergcultuur uit de tijd van 4000 jaar voor Christus.

In 2025 ontdekte archeologisch onderzoek bureau archol b.v. uit Leiden sporen van een permanente nederzetting in het Buggenumseveld tijdens onderzoek ten behoeve van de ontgrinding door Kuypers Kessel. In het voorjaar van 2026 volgde een vervolg onderzoek met verrassende resultaten.

De Michelsbergcultuur is verantwoordelijk voor enkele van de oudste aardwerken in Europa en in feite worden deze gezien als een typerend element van deze cultuur. Deze indruk wordt versterkt door vondsten van veel afvalkuilen met zeer uiteenlopende inhoud. Uit diverse vondsten zijn brandlagen ontdekt die op oorlogshandelingen wijzen. Ook zijn sporen ontdekt van een evenementen terrein, waar groepen mensen bij elkaar kwamen. De nederzetting in Buggenum was relatief klein te noemen, ongeveer 1000 tot 1200 bewoners.

Net als andere prehistorische culturen had ook de Michelsbergcultuur zijn typerend aardewerk. Zogenaamde "tulpbekers", flessen en schalen van relatief hoge kwaliteit. De verspreiding van vuurstenen gereedschappen toont aan dat er een handelsnetwerk moet hebben bestaan. Uit vele vondsten van dierlijke botten blijkt dat de Michelsbergcultuur vee zoals runderen en varkens hield en slechts in geringe mate van jacht afhankelijk was. De Michelsbergcultuur hield nog geen 1000 jaar stand, zij kwam ongeveer in 3500 v. Chr. ten einde. De Michelsbergers kwamen voor in Zuid-Nederland, West-Duitsland, Noord-Frankrijk en België. De Michelsbergcultuur is vernoemd naar de eerste vondst op de Michaelsberg, bij het Duitse plaatsje Untergombach (Baden-Württemberg). Eenmaal in Nederland, vestigden zij zich in Limburg en in het oosten van Noord-Brabant. Zij waren niet de enige bewoners in Nederland. In het noorden van Nederland leefden de Swifterbanters. Zij woonden hier al eerder dan de Michelsbergers. Ook zij waren boer en woonden op vaste plaatsen in het landschap (af en toe moesten zij hun nederzettingen wel verplaatsen).

We bieden een scala aan gespecialiseerde diensten die zijn afgestemd op jouw individuele behoeften. Onze aanpak is gericht op het begrijpen van en reageren op wat jij nodig hebt, en het bieden van effectieve en praktische oplossingen.

Het open Buggenumseveld.

 

Limburg wordt van zuid naar noord door de rivier de Maas doorsneden. De stroom was grillig van loop en bedding. Tijdens de laatste ijstijd (70.000-100.000 jr. v. Chr) werd het stroomgebied gevormd en het bodemprofiel zeer onregelmatig werd. In die tijd zijn de contouren van het Buggenumseveld gevormd. Doordat de Maas zich in Midden-Limburg in de loop der eeuwen geleidelijk van het westen naar het oosten heeft verplaatst zie je de oude contouren nog  in dit gebied. Al heel vroeg ( begin jaartelling ) vond al permanente bewoning plaats rond het Buggenumseveld en zo ontstonden de eerste nederzettingen in het gebied. Het Buggenumseveld werd regelmatig overspoelt met regenwater uit de Ardennen en de mee gevoerde slib werd neergelegd op de toch al vruchtbare akkergrond langs de Maas. De Maas zorgde in Limburg voor welvaart zowel door scheepvaart, handel en vruchtbare akkers in het winterbed.

 

Onze zorgvuldig samengestelde collectie producten is ontworpen om te voldoen aan jouw specifieke behoeften en voorkeuren. Elk product in onze collectie vertegenwoordigt onze toewijding aan kwaliteit, functionaliteit en stijl. Bekijk ons aanbod en vind gedetailleerde beschrijvingen, functies en specificaties waarmee je weloverwogen keuzes kunt maken. Of je nu op zoek bent naar dagelijkse benodigdheden, gespecialiseerde artikelen of iets unieks, wij hebben voor elke smaak en behoefte iets in huis.

Het Spook van de Arixkuil.

 Aan de Arixweg (vroeger ook Aretsweg) bevond zich een kuil(kleiput). Hier zou 's nachts om twaalf uur een witte juffrouw zonder hoofd verschijnen. Haar bloedend hoofd bevond zich dan in een korfje dat ze aan haar arm droeg. Merkwaardig is dat dit verhaal overeenkomt met een verhaal over de Graoveberg, waar het spook de Arixjuffrouw genoemd werd.

Deze tekst is overgenomen uit het boek van van Bilsen en Florack, "Buggenum door de eeuwen heen".

 

Sagen en Mythe in het Leudal.   

Verhalen van vroeger, de Arixjuffrouw. 
Verhalen die mijn moeder vroeger aan mij vertelde maakte de lange winter- avonden een stuk aangenamer. Maar vooral de verhalen van mijn oma boeide mij enorm. Zij kon geweldig vertellen en je zag het bij wijze van spreken voor je. De verhalen over de Arixjuffrouw met het haakje maakte grote indruk op mij. Het haakje van de Arixjuffrouw deed mij denken aan het haakje waarmee mijn vader kippen ving voor de slacht. Het haakje was zo gebogen dat het om de been van de kip vast klemde en niet meer los liet. Ontsnappen was niet meer mogelijk. Dat idee had ik ook van het haakje van de Arixjuffrouw eenmaal vast en niet meer los. Dit beeld maakte het spannend en fascinerend. Waarom mijn oma mij angstig probeerde te maken voor de Arixjuffrouw is mij heden ten dagen niet duidelijk. Was het de stortplaats waar de arixjuffrouw, met haar hoofd in het koffertje, verbleef en leefde de reden ?
Mijn zus en ik lagen aan haar lippen als ze vertelde over de kabouters die ze s'morgens voor dag en douw zag toen ze naar de lijmskoel de koeien ging melken. De kabouters waren toen als bezig met de dagelijkse werkzaamheden bij de ziep en ontliepen haar verlegen. De ziep was een kwelwater stroompje in het Buggenummerbroek dat vanuit de zevenellen werd gevoed. De kabouters waren afkomstig uit het Leudal en volgens mijn oma wemelde het daar van de kabouters met name bij de Litsberg en de Zijlsterbeek.
Mijn oma is in Buggenum geboren als Hubertina Verlinden (Susse Dien) ze had 2 broers Jakobus en Merten en een zus Anna, zij werkte vanaf haar 14 jaar als dienstmaagd bij de Familie Beltjens een welgestelde uit Belgie afkomstige familie die zich in Buggenum had gevestigd en hier veel gronden en enkele boerderijen in het bezit had. Oma huwde in 1912 met Toon Schreurs uit Horn en brachten samen vier kinderen groot. Met Toon trouwde ze in bij haar vader Johannes Verlinden. Haar moeder Magaretha Ingeveld was toen al overleden. Huize Monte Cristo,waar oma werkte als diensmeisje, is ook bekend als huize Minkenberg eigendom van Beltjens. De familie Beltjens bezit nog altijd een familiegraf op het kerkhof van Buggenum.